مقصود از [ مبتدئه ] زنانى هستند كه هنوز خون حيض نديده تا عادت بر ايشان مستقرّ گردد يا در صورت ديدن چون اوقات خروج خونها منضبط نبوده و داراى اضطراب زمانى مىباشد لاجرم عادت از نظر وقت بر ايشان حاصل نگرديده است . حكم اين زنان آنست كه از نظر وقت بايد به عادت زنان قوم و عشيره خود همچون مادر ، خواهر ، عمّه ، خاله و امثال اينها مراجعه نموده و ابتداء خون را با زمان ايشان تطبيق نمايند و از نظر عدد ايّام اگر عادت عدديّه داشته همان را در نظر گرفته و پاكى بعد از آن را يكى از طهرها به حساب آورند و اگر عادت عدديّه نيز نداشتند از نظر عدد به روايات وارده در اين باب عمل كنند كه شرحش در مبحث طهارت گذشت . ناگفته نماند در صورتى كه زنان عشيره و قوم وى نيز اگر داراى عادت مضبوطى نبودند وى نيز همچون زنان مسترابه بايد براى عدّه‌اش سه ماه صبر كند و اما زنان غير مبتدئه يعنى كسانى كه به كرّات خون از آنها آمده و عادت بر ايشان مستقرّ گرديده ولى بعدا دچار اضطراب شده يا عادتشان را فراموش نموده‌اند بايد گفت كه حكم ايشان آن است كه بدون مراجعه به زنان عشيره و قوم خود از ابتداء همچون زنان مسترابه كه خون نمىبينند عدّه‌اشان را سه ماه قرار دهند . قوله : و هو الطهر او الحيض : اين عبارت كنايه است از اينكه لفظ [ قرء ] از اضداد بوده يعنى هم به معناى پاكى است و هم ناپاكى . قوله : بان يكون لها فيه عادة : ضمير در [ لها ] به زن معتدّه و در [ فيه ] به حيض عود مىكند . قوله : مضبوطة وقتا : زنى كه داراى عادت وقتيه منضبط است اصطلاحا به او ذات العادة الوقتيه مىگويند چنانچه اگر چنين عادتى